انتخاب زبان
linkedin

تاریخ

Albania (70)

تاریخچه- سرزمین آلبانی بنا به نوشته های مورخین دارای سابقه تاریخی سه هزار ساله می باشد . تاریخ نویسان آلبانی بر این باورند که آلبانی ها از قوم ایلیری هستند که از اروپای مرکزی به سرزمین ایلیریا، وسیعتر از آلبانی کنونی شامل اسلوونی ،مقدونیه ،مونته نگرو و بخشی از شمال یونان مهاجرت کردنده اند. این سرزمین در طول تاریخ حیات زندگی خود همواره تحت تسلط نیروهای خارجی از رومیها گرفته تا امپراطور عثمانی بوده و دوره تسلط حکومت عثمانی از سال1912-1382 بوده است .( بیشترین دوران سلطه بیگانه یر این کشور است ). در دوران حاکمیت عثمانی سیستم سلطنتی نظامی و ارباب رعیتی و جود داشت. جرج کاستریوت (که بعدها به اسکندر بیگ مشهور گشت)فرزند یکی از فئودالهای بزرگ آلبانی در برابر تهاجمات عثمانی ها مبارزه کرد .درقرن بیستم نهضت ملی به رهبری برادران فراشری (نعیم ،عدیل و سامی )به اوج خود رسید. در سال 1912 استقلال آلبانی اعلام گردید و اسماعیل پاشا یکی از سران عشایر آلبانی بریاست دولت کشور رسید. در سالهای 1918-1914 (جنگ جهانی اول ) ارتش یونان و ایتالیا بخش هایی از خاک آلبانی را تصاحب کردند.پس از پایان جنگ ارتش بیگانه از کشور خارج شده و دولت در اختیار احمد زوغو قرار گرفت. وی در سال 1928 با اعلام رژیم سلطنتی، خود را زوغوی اول پادشاه آلبانی خواند. در سال 1939 ارتش ایتالیا آلبانی را به تصرف خود آورد ودر پی آن دولت زوغو سقوط کرد. با شروع جنگ دوم جهانی مجددا آلبانی به اشغال ارتش ایتالیا در آمد و در خلال این تهاجم گروه مقاومت بنام "CELLOFKOORCA" برهبری انورخوجه تشکیل گردید. مارشال تیتو رهبر حزب کمونیست یوگسلاوی از حامیان جدی انور خوجه بود. در سال 1943 نیروهای آلمان با آگاهی ازاوضاع بحرانی کشور ،آلبانی را اشغال کردند. سربازان آلبانی پس از یکسال بدلیل مقاومت مردم آلبانی مجبور شدند خاک آلبانی را ترک نمایند. انورخوجه با ورود به شهر اولین دولت کمونیسیتی را در آلبانی اعلام نمود. در دسامبر 1945 اولین انتخابات پارلمانی در آلبانی برگزارو متعاقب آن جمهوری آلبانی اعلام موجودیت کرد.در سال 1946 قانون اساسی جدید از سوی پارلمان آلبانی به تصویب رسید . ریاست جمهوری و فرماندهی کل قوا در اختیار انور خوجه قرار گرفت. سمت نخست وزیری نیز تا سال 1954 و دبیر کلی حزب کمونیست تا زمان مرگش در سال 1985 به عهده وی بود. آلبانی پس از استقلال روابط سیاسی بسیار نزدیک با هردوکشور شوروی سابق و یوگسلاوی سابق برقرار ساخت ولی با بروز اختلاف بین تیتو واستالین در سال 1948 ،انورخوجه جانب اتحاد شوروی را گرفت وتا قبل از مرگ استالین بصورت یکی از اقمار اتحاد جماهیر شوروی سابق باقی ماند. پس از مرگ استالین ،رهبران جدید شوروی آلبانی را سرزنش نموده و این امر در سال 1961 منجر به تیرگی روابط شد. در دهه شصت آلبانی به چین گرایش یافت و روابط خود را با پکن گسترش داد. در سال 1972 با بهبود روابط پکن- واشنگتن ونیز مرگ مائوتسه دونگ (1976)مناسبات دوجانبه چین وآلبانی به تیرگی گرائید و در سال 1978 منجر به قطع روابط شد. درسال 1985 انور خوجه درگذشت .در نوامبر سال 1986 کنگره حزب کارگران آلبانی برگزار ورامیز علیا بعنوان جانشین انورخوجه ودبیر کل حزب انتخاب گردید. در سال 1989 همزمان با سایر کشورهای اروپای شرقی شورشهایی در کشور صورت گرفت ولی توسط نیروهای دولتی بشدت سرکوب شد. در سال 1991 این کشور به تبعیت از سایرکشورهای بلوک شرق در سیاست خارجی سیاست چرخش اتخاد نموده وبا کشورهای غربی رابطه برقرار نمود.
Albania (71)
سرانجام در سال 1991 اولین انتخابات آزاد پارلمانی برگزار وحزب کارگر که به حزب سوسیالیست تغییر نام یافته بود در این انتخابات اکثریت آراء را کسب کرد. فاتوس نانو رئیس دولت ورامیز عالیا رئیس جمهور آلبانی انتخاب شدند. دومین انتخابات زودرس در 21 مارس 1992 برگزار و حزب دموکرات برهبری سالی بریشا به پیروزی رسید .پس از حادثه سال 1997 و ورشکستگی شرکتهای مضاربه ای مردم این کشور به خیابانها ریخته و با دسترسی به انبار مهمات وتسلیحات نظامی موجب هرج ومرج در کشور گردید.


Designed by Jimy.ir