خطا
  • JLIB_DATABASE_ERROR_FUNCTION_FAILED

آلبانی در یک نگاه

بازدید: 1701

آلبانی از ریشه کلمه لاتین آلبوس (albus) است که بمعنای سفید می باشد. آلبانی به سرزمین کوههای سفید مشهور است .نام محلی آن شیپری به معنی سرزمین عقاب ها می باشد.
Albania (17)

مقدمه:

          آلبانی با داشتن بیش از 3.5میلیون نفر جمعیت و بیش از 70 درصد جمعیت مسلمان ، تنها کشور مسلمان در قاره اروپاست .از نظر اقتصادی فقیر ترین کشور اروپایی است. میزان جمعیت آلبانی تبار در کل جهان قریب به 7 میلیون نفر میباشد که در کشورهای منطقه ( عمدتا مقدونیه ، صربستان ومونته نگرو ، ایالت کوزوو،..)پراکنده شده اند. اندیشه تاریخی سیاسی این کشور تشکیل آلبانی بزرگ همانند سایر قومیتها مانند صربها وکرواتها میباشد .این تفکر خود منجر به ایجاد درگیری ها بویژه در سالهای 90 با هدف پاکسازی قومی گردید .ویژگیهای اجتماعی مردم این کشورترکیبی از رفتار غربی و شرقی میباشد. احترام به خانواده هنوز در بیشتر مناطق و شهرها رعایت میگردد. مبنای آغاز سال جدید تاریخ میلادی است اما با آغاز فصل بهار "عید نوروز "را نیز جشن میگیرند. آداب ورسوم سنتی و صنایع دستی مورد توجه مردم این کشور است. برخی از واژه های فارسی در بین مردم این کشور (نزدیک به 700واژه )مانند چتر ،تنها ،نماز ...هنوز رایج است. باتوجه به همسایگی این کشور با ایتالیا و مهاجرت نیروی کار به این کشور ونیز شبکه ماهواره ای عموما با زبان ایتالیایی آشنا می باشند .


بخش اول : جغرافیای طبیعی واوضاع اقلیمی :

1- موقعیت جغرافیایی : جمهوری آلبانی، در جنوب غربی شبه جزیره بالکان، در کنار دریای آدریاتیک قرار گرفته است. . این کشور از شمال و شرق با جمهوری صربستان ومونته نگرو ،ایالت کوزوو ومقدونیه (151 کیلومتر ) از جنوب با یونان (282 کیلومتر ) از غرب با دریای آدریاتیک و دریای آیونی (362کیلومتر) مرز ساحلی دارد.مساحت آلبانی ، بعنوان کوچکترین کشور بالکان 28748کیلومترمربع برابر با 111000میل مربع میباشد.


- عوارض طبیعی : آلبانی تقریبا منطقه کوهستانی است .سه چهارم این سرزمین را کوهها وتپه هایی در برگرفته است که در بخش های شمالی ، مرکزی و جنوبی کشور قرار دارند. ارتفاع آنهااز سطح دریا حدود دویست متر می باشد .حدود نصف وسعت کشور پوشیده از جنگل است. آب و هوای این کشور تقریبا مدیترانه ای است . در زمستان هوا سرد ودر کوهستانها عمدتا پوشیده از برف است .در تابستان هوا گرم ،صاف و اندکی خشک و در فصول دیگر هوا متغیر است.

Albania (51)

 

- کوهها ورودها : کوههای آلپ آلبانی که به جنگل های انبوه وطولانی وچمن زارهای آلپی مشهورند بیشتردر بخش شمالی کشور واقع شده اند. مهمترین رشته کوههای آلبانی رشته کوه کوارئی با ارتفاع 2751 متر ،یزرکا با ارتفاع 2694 متر ،رادهیما با ارتفاع 2570 متر می باشند. آلبانی بلحاظ بارندگی های مستمر وطولانی دارای چندین رود بسیار مهم می باشد که عمده ترین آنها درینی ،ماتی وایزدی می باشند. از دریاچه های معروف این کشور می توان به اشکودر ،اهرید و پرسیا نامبرد که بلحاظ ماهیگیری وسیاحتی حائز اهمیت می باشند.

- بنادر وشهر : بزرگترین بنادر این کشور در حاشیه سواحل دریای آدریاتیک قرار داردند که عبارتند از دورس ، ولورا و ساراندی . تیرانا پایتخت آلبانی تقریبا در مرکز کشور واقع شده است .در سال 1920 کنگره لوشنیه این شهر را بعنوان پایتخت آلبانی تعیین نمود. میدان معروف اسنکدر بیک ،مسجد قدیمی و تاریخی ادهم بیک (در سال 1789 ساخته شده است)در مرکز شهر از بناهای تاریخی آلبانی محسوب میشوند. شهرهای فیری بلحاظ نفت وگاز ،پگرارس بلحاظ نیکل وآهن ،برات بلحاظ نساجی و کورچا بلحاظ قند وشکر از بااهمیت ترین شهرهاس صنعتی آلبانی می باشند. این کشور 12دارای استان می باشد.

بخش دوم :جغرافیای انسانی و فرهنگی ،اجتماعی

جمعیت :بر اساس آخرین آمار موجود (جولای 2004 ) جمعیت آلبانی 3.544.808 نفر است

که 96 درصد آن از قوم آلبانی می باشند . بافت قومی این کشور عبارتند از 95% آلبانی ،2.54%

یونانی ،و بقیه از سایر اقوام و اقلیتها میباشند. از مجموع کل جمعیت کشور 36.1 درصد در مناطق شهری و63.9 درصد در مناطق روستایی زندگی می کنند. میانگین سنی جمعیت کشور 28.2 (27.6برای مردان و28.7 برای زنان ) میباشد و نرخ رشد جمعیت برابر با 1/5%درصد میباشد.

- مهاجرت : در پی تحولات سیاسی در سال 1990 و بسته شدن تعداد بی شماری از کارخانجات ، بیکاری در بین جوانان در سالهای اخیر افزایش یافت. لذا بسیاری این جوانان جهت یاقتن شغل به کشورهای همسایه بویژه یونان و ایتالیا مهاجرت نمودند . حدود یک میلیون نفر ازنیروی کار درخارج از کشور مشغولند.

تاریخ تشکیل جمعیت : مطالعات وبررسی های نشان میدهد این مردم حدود دو هزارسال قبل از میلاد تحت عنوان قبیله ایلیرین درشبه جزیره بالکان مستقر شدند. این نژاد در بعضی از بخشهای جزیره آپنتن و آسیای صغیر اسکان دارند.

زبان وخط: زبان مردم آلبانی ،البانیایی و از شاخه های هند واروپایی است . لهجه اصلی آلبانی جهه وتوسک می باشند. در بخش شمالی رودخانه اشکومبینی لهجه جهجه و در مناطق جنوبی کشور لهجه توسک رایج می باشد.

خصایص ویژه اجتماعی : مردم آلبانی با توجه به فرهنگ و تمدنهای متفاوتی که در ادوار گذشته بر تاریخ این کشور غالب گردیده دارای روحیه انعطاف پذیری ویژه ای هستند. خصلت صلح طلبی ، راحت طلبی ،علاقه به خانواده ، عمده ترین خصایص ویژه اجتماعی مردم آلبانی محسوب میگردد. درجامعه آلبانی و در چارچوب خانواده ،حاکمیت روانی و مدیریت منزل با خانمها میباشد.وجود صمیمیت بین اعضای خانواده ،احترام به پدر ومادر و نقش کلیدی پدر در تصمیم گیری زندگی ، از بارزترین خصایص فرهنگی مردم آلبانی است.

فرهنگی ودینی : 70 درصد جمعیت کشور آلبانی را مسلمانان تشکیل میدهند و 20درصد ارتدوکس و10 درصد کاتولیک می باشند. تا قبل از سال 1967 مذهب رسمی کشور اسلام بود ولی از پس از تسلط کمونیست دردوران انورخوجه کلیه فعالیتها ومناسک مذهبی ممنوع شد.کاتولیک ها در شمال وارتدوکس ها بیشتر در جنوب کشور پراکنده شده اند. جمعیت مسلمان کشور شامل دوگروه تسنن وعلوی ها بوده و از 70 درصد جمعیت مسلمان آلبانی 50درصدعلوی وبقیه اهل تسنن می باشند.

مهمتری فرق علویعبارتند از : بکتاشیه : اين فرقه پیرو شخصي بنام حاج بكتاش می باشند.. طريقه بكتاشيه در قرن 16 ميلادي در آناتولي (آسياي صغير)رواج فراوان يافت وعقايد ايشان شبيه به قزلباشيه وعلي الهيان مي باشد.بكتاشيها بيشتر به شيعيان شباهت دارند، آنان بر امامت ائمه اثني عشر و چهارده معصوم (ع) احترام ويژه اي قائل مي باشند. در10 روزه اول ماه محرم براي امام حسين (ع) عزاداري و نوحه سرائي مي كنند.در اين ده روزبه پاس احترام به امام سوم شيعيان آب نمي آشامند . خلوتیه- اين فرقه مستقيما خود را به حسن بصري منصوب ميكنندو عقيده دارندكه فرق ديگر تصوف شاخه اي از اين فرقه ميباشند.قادریه: معتقدند اجدادشان چهار قرن پيش از ايران به آلباني هجرت كرده اند .اين فرقه قبلا ده تكيه در تيرانا داشت كه درزمان كمونيستها نابود شده اند. در حال حاضر تنها يك تكيه از آنان در مركز شهر تيرانا باقي مانده است.رفاعيه:اين فرقه از طرفداران احمدرفاعي مي باشندو بعد از قادريه داراي طرفداراني در آلبانی هستند.سعیدیه و نقش بندیه از دیگر فرق دراویش آلبانی میباشند

بخش سوم: حکومت ،ساختاراداری و سیاسی:

Albania (49)

تاریخچه- سرزمین آلبانی بنا به نوشته های مورخین دارای سابقه تاریخی سه هزار ساله می باشد . تاریخ نویسان آلبانی بر این باورند که آلبانی ها از قوم ایلیری هستند که از اروپای مرکزی به سرزمین ایلیریا، وسیعتر از آلبانی کنونی شامل اسلوونی ،مقدونیه ،مونته نگرو و بخشی از شمال یونان مهاجرت کردنده اند. این سرزمین در طول تاریخ حیات زندگی خود همواره تحت تسلط نیروهای خارجی از رومیها گرفته تا امپراطور عثمانی بوده و دوره تسلط حکومت عثمانی از سال1912-1382 بوده است .( بیشترین دوران سلطه بیگانه یر این کشور است ). در دوران حاکمیت عثمانی سیستم سلطنتی نظامی و ارباب رعیتی و جود داشت. جرج کاستریوت (که بعدها به اسکندر بیگ مشهور گشت)فرزند یکی از فئودالهای بزرگ آلبانی در برابر تهاجمات عثمانی ها مبارزه کرد .درقرن بیستم نهضت ملی به رهبری برادران فراشری (نعیم ،عدیل و سامی )به اوج خود رسید. در سال 1912 استقلال آلبانی اعلام گردید و اسماعیل پاشا یکی از سران عشایر آلبانی بریاست دولت کشور رسید. در سالهای 1918-1914 (جنگ جهانی اول ) ارتش یونان و ایتالیا بخش هایی از خاک آلبانی را تصاحب کردند.پس از پایان جنگ ارتش بیگانه از کشور خارج شده و دولت در اختیار احمد زوغو قرار گرفت. وی در سال 1928 با اعلام رژیم سلطنتی، خود را زوغوی اول پادشاه آلبانی خواند. در سال 1939 ارتش ایتالیا آلبانی را به تصرف خود آورد ودر پی آن دولت زوغو سقوط کرد. با شروع جنگ دوم جهانی مجددا آلبانی به اشغال ارتش ایتالیا در آمد و در خلال این تهاجم گروه مقاومت بنام "CELLOFKOORCA" برهبری انورخوجه تشکیل گردید. مارشال تیتو رهبر حزب کمونیست یوگسلاوی از حامیان جدی انور خوجه بود. در سال 1943 نیروهای آلمان با آگاهی ازاوضاع بحرانی کشور ،آلبانی را اشغال کردند. سربازان آلبانی پس از یکسال بدلیل مقاومت مردم آلبانی مجبور شدند خاک آلبانی را ترک نمایند. انورخوجه با ورود به شهر اولین دولت کمونیسیتی را در آلبانی اعلام نمود. در دسامبر 1945 اولین انتخابات پارلمانی در آلبانی برگزارو متعاقب آن جمهوری آلبانی اعلام موجودیت کرد.در سال 1946 قانون اساسی جدید از سوی پارلمان آلبانی به تصویب رسید . ریاست جمهوری و فرماندهی کل قوا در اختیار انور خوجه قرار گرفت. سمت نخست وزیری نیز تا سال 1954 و دبیر کلی حزب کمونیست تا زمان مرگش در سال 1985 به عهده وی بود. آلبانی پس از استقلال روابط سیاسی بسیار نزدیک با هردوکشور شوروی سابق و یوگسلاوی سابق برقرار ساخت ولی با بروز اختلاف بین تیتو واستالین در سال 1948 ،انورخوجه جانب اتحاد شوروی را گرفت وتا قبل از مرگ استالین بصورت یکی از اقمار اتحاد جماهیر شوروی سابق باقی ماند. پس از مرگ استالین ،رهبران جدید شوروی آلبانی را سرزنش نموده و این امر در سال 1961 منجر به تیرگی روابط شد. در دهه شصت آلبانی به چین گرایش یافت و روابط خود را با پکن گسترش داد. در سال 1972 با بهبود روابط پکن- واشنگتن ونیز مرگ مائوتسه دونگ (1976)مناسبات دوجانبه چین وآلبانی به تیرگی گرائید و در سال 1978 منجر به قطع روابط شد. درسال 1985 انور خوجه درگذشت .در نوامبر سال 1986 کنگره حزب کارگران آلبانی برگزار ورامیز علیا بعنوان جانشین انورخوجه ودبیر کل حزب انتخاب گردید. در سال 1989 همزمان با سایر کشورهای اروپای شرقی شورشهایی در کشور صورت گرفت ولی توسط نیروهای دولتی بشدت سرکوب شد. در سال 1991 این کشور به تبعیت از سایرکشورهای بلوک شرق در سیاست خارجی سیاست چرخش اتخاد نموده وبا کشورهای غربی رابطه برقرار نمود. سرانجام در سال 1991 اولین انتخابات آزاد پارلمانی برگزار وحزب کارگر که به حزب سوسیالیست تغییر نام یافته بود در این انتخابات اکثریت آراء را کسب کرد. فاتوس نانو رئیس دولت ورامیز عالیا رئیس جمهور آلبانی انتخاب شدند. دومین انتخابات زودرس در 21 مارس 1992 برگزار و حزب دموکرات برهبری سالی بریشا به پیروزی رسید .پس از حادثه سال 1997 و ورشکستگی شرکتهای مضاربه ای مردم این کشور به خیابانها ریخته و با دسترسی به انبار مهمات وتسلیحات نظامی موجب هرج ومرج در کشور گردید.

قانون اساسی : اولین قانون اساسی در سال 1946 به شیوه قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی سابق نوشته شد. در سال 1976 کمیته ای بریاست انورخوجه قانون را اصلاح و نام کشور از جمهوری توده ای آلبانی به جمهوری توده ای سوسیالیستی تغییر یافت. طبق ماده 37 قانون اساسی سال 1967 آلبانی هیچ مذهبی را برسمیت نشناخت. ولی در سال 1991 و پس از تحولات اجتماعی وسیاسی براساس رای شورای قانون اساسی کشور قانون اساسی 1967 منسوخ گردید . در سال 1991 نام کشوربه جمهوری آلبانی تبدیل گشت. در ژوئن سال 1993 پیش نویس قانون جدید آلبانی مورد بحث و بررسی قرار گرفت . سرانجام پیش نویس قانون اساسی جدید در یک رفراندوم در سال 1994 به آرای عمومی گذاشته شدودوسوم از رای دهندگان به آن رای منفی دادند. علت مخالفت مردم این بود براساس قوانین جدید رئیس جمهور بیش از اندازه قدرت میگرد. در 28 نوامبر سال 1998 قانون اساسی کشور از طریق رفراندوم عمومی پذیرفته شد که این قانون در حال حاضر اجراء میگردد.

تشکیلات حکومتی :

قوم مجریه : براساس مواد 33تا 41 قانون اساسی شورای وزیران عالیترین دستگاه اجرایی کشور می باشد. این شورا در راستای تحقق سیاستهای داخلی و خارجی کشور فعالیت دارد و بر نحوه عملکرد وزراء و سازمانهای اجرایی کشور نظارت دارد. شورای وزیران متشکل از رئیس ،معاون و وزراء کابینه میباشد. رئیس شورای وزیران از سوی رئیس جمهور تعیین میگردد. اعضای کابینه دولت نیز باید به تصویب مجلس خلق برسد. رئیس جمهور با رای مخفی دو سوم نمایندگان انتخاب میگردد ودوره آن 5 سال است ونخست وزیر از سوی اکثریت (حزب پیروز در انتخابات پارلمانی ) برای دوره چهارساله و حداکثر هشت سال انتخاب میگردد. قوه قضائیه : سیستم قضایی آلبانی تحت نظارت وزارت دادگستری قرار دارد . وزارت دادگستری بر سازمانها ودادگاههانظارت مستقیم دارد.( دادگاههای عالی و استیناف و منطقه ای وجود دارد) . دادگاه عالی بر آرای دادگاههای استیناف ومنطقه ای نظارت دارد . رئیس ومعاونین دیوان عالی توسط پارلمان انتخاب میگردند.رؤسای دادگاه های استیناف و منطقه ای توسط شورای عالی قضایی متشکل از رئیس جمهور ،رئیس دیوان عالی کشور ،وزیر دادگستری و دادستان کل ونه تن از قضات( از بین قضات داداگاههای عالی) ،انتخاب میگردند. قوه مقننه : بالاترین مقام آلبانی پارلمان است. بر اساس مواد 15تا 23 قانون اساسی کشور مرجع قانونگذاری کشور پارلمان است. ترسیم سیاست داخلی وخارجی ،اعلان جنگ ،تصویب یا رد قانون و معاهدات بین المللی بعهده مجلس است. انتخاب رئیس جمهور ، رئیس دیوان عالی کشور ،دادستان ومعاونین ،کنترل بر فعالیتهای رادیو تلویزیون از وظایف مجلس بشمار میرود. مجلس دارای 140کرسی است و نمایندگان پس از برگزاری انتخابات برای یک دوره چهارساله انتخاب میگردند. بر اساس مواد 1تا9 قانون اساسی ، جمهوری آلبانی " یک جمهوری پارلمانی" است.

احزاب سیاسی : قانون اساسی آلبانی حقوق و آزادیهای اساسی که در حقوق بین الملل وارد شده رابرسمیت میشناسد. فعالیت احزاب در اینکشور آزاد میباشد . مهمترین احزاب عبارتند از : حزب سوسیالیست - حزب دموکرات حزب سوسیال دموکرات جنبش سوسیالیست برای ادغام حزب حقوق بشر حزب جمهوریخواه ....

بخش چهارم : اوضاع اقتصادی:
Albania (13) 

با عنایت به تسلط مطلق وتاریک 50 ساله کمونیست برهبری انورخوجه ،سیستم اقتصادی این کشور بسته و انحصاری بوده واز سوی دیگر به دلیل عدم ارتباط ومبادلات تجاری بادیگر کشورها، سطح درآمدعمومی پایین و تقریبا یکسان بوده است. ولی پس از ایجاد تحول و آغاز دوره انتقال بتدریج اراده سیاسی و اقتصادی حاکم در جهت ایجاد اقتصاد باز و آزاد گرایش پیداکرد. اصول دیپلماسی اقتصادی این کشور بطور خلاصه عبارتند از : جذب سرمایه گذاری مستقیم وغیر مستقیم خارجی ، تمهید شرایط لازم جهت فعالیت شرکت های خصوصی،سیاست خصوصی سازی ،جذب کمکهای خارجی اعم از سازمانهای بین المللی (بانک جهانی وصندوق بین المللی پول )و سازمانهای مالی و اعتباری وابسته به اتحادیه اروپا.

اطلاعات اقتصادی آماری: رشد ناخالص ملی : 6درصد .میزان جمعیت زیر خط فقر 18تا25درصد ،نرخ تورم 2.4 درصد ، نیروی کار 1.35 نفر نرخ بیکاری 15.8 درصد. میزان صنایع تولیدی 2.7 درصد.واردات بیشتر : تجهیزات وماشین آلات ،مواد غذایی ،منسوجات و مواد شیمیایی می باشد. ایتالیا ،یونان ،ترکیه و آلمان بزرگترین طرفهای تجاری آلبانی هستند. واحد پول آلبانی لک می باشد.

- اماکن و مناطق دیدنی : این کشور بدلیل داشتن سواحل طولانی در حاشیه دریای آدریاتیک از مناطق توریستی محسوب میشود. زیباترین شهرهای خط ساحلی عبارتند از بندر دورس ، بندر ولورا ،ساراندای . همچنین شهرهایی مانند برات و جیروکارستارا نیز دارای ابینه تاریخی میباشند. شهرهای اشکودرا واهرید از دیگر مناطق دیدنی آلبانی محسوب میشوند.